Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

.
' Up d’8 Oxι βέβαια και να καταργηθεί το πληκτρολόγιο! Απλως, καμία φορά ας πιάνουμε και το μολύβι, αυτό θελω να πω. Το μεγάλο πλεονέκτημα της πληκτρολόγησης είναι η ευκολη διόρθωση, το κόψε-ράψε, η ταχύτητα. Επαγγελματικά πράματα. Εγώ, ως αντιπαραγωγικός, θεωρώ ότι η χειρόγραφη απεικόνιση της σκέψης μου πλεονεκτεί σε κάμποσα σημεία. Πρώτον και κυριότερον με βοηθάει να μη μεταθέτω ες αύριον την όποια έμπνευση της στιγμής. Τώρα π.χ. είμαι ξαπλα στο κρεβάτι και το γράφω. Μέχρι να άνοιγα υπολογιστή κτλ θα μου είχε φύγει. Ένα παλιό μου blog το είχα γράψει ολόκληρο στον καναπέ, με τα ποδάρια μου ψηλά, στην καρέκλα, στάση που βοηθάει ως γνωστόν να κατεβαίνουν οι ιδέες από τα πόδια στο κεφάλι. Άλλο πλεονέκτημα που βρίσκω εγώ είναι ότι το κείμενο το ‘’αναγνωρίζω’’ σαν δικό μου έργο, σαν προέκτασή μου. Όχι μονο ο γραφικός χαρακτήρας αλλά και οι τροπές που παίρνει αυτός ανάλογα με τα κέφια της μέρας και τη διάθεση της στιγμής. Βεβαίως είναι και το πολυτονικό. Στη χειρόγραφη αποτύπωση δε μπορεί να μου το στερήσει κανείς, και ναι μεν ειμαι ανορθόγραφος αλλά μπορώ να χαίρομαι την διαφοροποίηση που επισημαίνει ένα που ή ένα πως με οξεία από ένα άλλο με περισπωμένη. Ετσι απολαμβάνω τη γραφή με το πολυτονικό όπως μεσω της ορθογραφίας απολαμβανω την προφορά των λέξεων στην ομιλία. Και εξηγούμαι επ’ αυτού, ακόμα και τους πιο ανυποψίαστους διαφορετικά τους ακους να προφέρουν τον φθόγγο Ε στη λεξη παιδί και στη λέξη πεζός, το πρωτο Η από το δευτερο στη λεξη σημείο, κτλ κτλ που δεν είναι της στιγμής. Όλα αυτά είναι μικρες ιδιωτικές, προσωπικές, χαρές και δικαίωμα του καθενός είναι να τις διατηρήσει. Βεβαια δεν ισχυρίζομαι ότι πρεπει να ξαναγυρίσουμε στον κοντυλοφόρο. Ουτε κατά διάνοια. Αντίθετα βρίσκω θετικό βήμα και τα γκρήχλιςς, και τα σύμβολα που έχουν ενσωματώσει οι πιτσιρικάδες στην αλφάβητο και μαλιστα ακομα και αυτό που ακουσα, ότι στην Ιβηρική θεσμοθετήθηκαν ειδικά σύμβολα στη γραφή με τα οποία προειδοποιείται ο αναγνωστης στην αρχη μιας πρότασης αν είναι φερ’ ειπείν ερωτηματική ή ότι άλλο ώστε να είναι προετοιμασμένος κατά την ανάγνωσή της. Απλώς θέλω κι εγω να καμαρώσω για κάποιοες χάρες και χαρές της γραφής που καλώς χάθηκαν, αλλά χάθηκαν, όπως θα έκανε και ο Γέρος του Χέμινγουεη βλέποντας τώρα τα ταχύπλοα να ανεβάζουν δύο-δύο τους ξιφίες με τα αυτόματα καλάμια. ΥΣ. ‘ασε δε που γράφοντας στο χαρτί χρειάζεσαι μόνο το ένα χέρι, οπότε εάν γράφεις όπως εγώ τωρα, ξάπλα, με το άλλο μπορείς και να τα ξύνεις….. . .ΥΣ αναγκαστικα καποια σημεια του χειρόγραφου τροποποιήθηκαν και αλλα -οπως αυτό για την υπογεγραμμενη - απαλείφθηκαν. Αυτο θελω να πω. Ασε το σχεδιο που εμεινε εκσω..... Για το κεφι μας λοιπον το χειρογραφο, αλλα ας το κανουμε που και που. ΥΣΣ βρε ιδεα ο Κάρολος... σαν το Κεφάλαιο θα μακρυνει αυτο το ποστ! Αλλα και η ΑΤΗΕΝΑ παρανκελια! .


http://www.jango.com/stations/16089348/tunein?u=0&song_id=20914&proxy_id=2531800 To καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε.
..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου